column

Als het allemaal even te veel is

Leestijd: 2 minuten

De leerkracht eindigde met: “ben je dom of zo!”. Ik bleef haar aankijken. Waar kwam haar  reactie vandaan? “Ik begrijp niet echt wat je bedoelt, heb je wel de juiste persoon voor je? Of maakt deze vraag mij nog dommer?” Ze keek me verbaasd aan. “Jij bent toch de moeder van …?” Ik lach naar haar, o wat moet dit lullig zijn. Hoe kan ik dit op een genuanceerde manier brengen…

“Nee dat ben ik niet. Ik wacht hier, omdat ik een training met je kom doen.” Ze kreeg een blos op haar wangen, verstarde. Kreeg geen woord over haar lippen. “Zullen we de klas ingaan?”, vroeg ik. Ze knikte en ik volgde haar, nog steeds met haar verhaal in mijn hoofd. Ik heb veel respect voor leerkrachten. Overvolle klassen, drukte en nu zeker met wat er allemaal gaande is. Ik ga rustig in de klas zitten. Hmmm. Nooit echt mijn ding geweest. Nog steeds niet. Ik was vroeger zeker met ADHD gediagnosticeerd geweest.

Ik zoek de juiste woorden om haar te laten voelen dat het oké is

Ze heeft nog steeds geen woord gezegd. Ik voel haar spanning en dat ze op elk moment in huilen gaat uitbarsten. Ik zoek de juiste woorden om haar te laten voelen dat het oké is, maar elk woord zal voor emoties zorgen. “Gaat het wel goed met je?” Ze staat met haar rug naar mij toe de mappen op te ruimen. Ze begint te snikken. Ik sta op en leg mijn hand op haar schouder. “Het is echt oké, hoor. Ik trek me niet zo snel wat van dingen aan.” Dan begint ze heel hard te huilen. Ze gaat zitten en legt haar hoofd in haar handen. “Het is gewoon allemaal even te veel.”

Na de eerste turbulente ont-moeting vind ze haar lijf weer terug. Al jaren zat ze in een ratrace, in haar bewoording. Nu voelt ze de innerlijke kalmte die ze vroeger ervaarde. “Sorry, echt waar, ik had dat nooit mogen doen, ook niet als je wel die moeder was. Zo ben ik niet.” Ik lach naar haar. “Echt geen probleem, er is zoveel tegen mij geschreeuwd dat ik daar een beetje immuun voor ben geworden. Over het algemeen dan. Ik doe dat ook wel eens. Het maakt ons mens. Zolang we onszelf maar steeds weer verder terug vinden.”

Soms verliezen we de liefde en passie voor ons vak. En soms, hervinden we dat stukje geluk dat we dachten verloren te hebben. Juist als je weer ervaart in je eigen lijf te zitten.

Marie-Liz de Jongh
Marie-Liz de Jongh
Met haar bedrijf EQfit Academy levert Marie-Liz baanbrekend werk op het gebied van gedragsverandering en bewustwording. Met haar aanpak verandert zij - en haar team - gedrag binnen één sessie. Hierbij maken ze gebruik van emotionele intelligentie die ligt opgeslagen in het lichaam waardoor een uitdaging bij de kern wordt aangepakt. Vooral de snelle resultaten die ze met kinderen bereikt vinden we bij FEEM cruciaal. Kinderen zijn onze toekomst. In haar columns deelt Marie-Liz haar ervaringen met kinderen die ze helpt, is ze open over haar eigen ondernemersreis en verrijkt ze ons met haar wijze visie.

Ook boeiend

Meer columns

MEEST BEKEKEN

Hoe je dromen waarmaakt

3
Barack Obama antwoordde dat dit deels te maken had met het vasthouden aan het toekomstperspectief, de lange termijn dus en niet de korte termijn....
Yvonne van Balkom vrouwelijke ondernemers

Femininiteit: meer waardering cruciaal.

3
Meer waardering voor femininiteit is cruciaal voor een evenwichtigere wereld In dit artikel onderzoek ik: ~ Meer waardering voor femininiteit blijkt cruciaal te zijn voor een...
Foto gelijkwaardige uitwisseling: door CihatDeniz via Canva

Een gelijkwaardige uitwisseling zorgt voor een gezonde relatie

38
Moneymindset, geldgevoel, geef het beestje maar een naam. Waar het op neer komt is dat zolang geld voor jou een nare bijsmaak heeft, het...

Het beste van FEEM wekelijks in je mail?